ශ්‍රී ලංකාවේ බලපාන රෝම - ලන්දේසි නීති මූලධර්ම මත වලංගු විවාහයක් විසුරුවා හැරීම සඳහා විරුද්ධ පාර්ශ්වයේ  වෛවාහක වරදක් ඔප්පු කළ යුතු වෙයි. මෙරට දිසා  අධිකරණයන්හි පවරනු ලබන දික්කසාද නඩුවලින් වැඩිම ප්‍රමාණයක වෙවාහක වරද ලෙස දක්වනුයේ ද්වේෂසහගත හැර දැමීමයි.  නීති තාක්ෂණික භාවිතය අනුව ද්වේෂසහගත ලෙස හැර දැමීම යන කරුණු දෙකක් ලෙස විග්‍රහ කර ඇත. ඒ අනුව ද්වේෂසහගත ලෙස හැර දැමීම යනු අසාධාරණ හා අවසානාත්මක ලෙස තම වෛවාහක පාර්ශ්ව කරු හැර දැමීමකි. මෙහිදී අදාළ හැර දැමීම තුළ එකී ලක්ෂණ දෙකම පවතින බව දික්කසාදය ඉල්ලා සිටින පාර්ශ්වකරු විසින් ඔප්පු කළ යුතු වෙයි. ද්වේෂ සහගත ලෙස හැර දැමීමක් ඔප්පු වීමට නම් විවාහ බන්ධනය අවසන් කිරීමේ චේතනාවෙන් හැර ගිය බව සාක්ෂි මගින් ඔප්පු කළ යුතු බව ගුණවර්ධන එදිරිව වික්‍රමසිංහ ( 34 නනිවා 5) නඩුවේ දී පෙන්වා දී ඇත. මේ කරුණු රාමලිංගම් එදිරිව රාමලිංගම් (35 නනිවා 174) දරන නඩුවේ දී අවධාරණය කර ඇත. එබැවින් ද්වේෂසහගත ලෙස‍ෙ හැර දැමීම මත දික්කසාදයක් ඉල්ලා සිටින පාර්ශ්වකරුවකු විසින් හැර දැමීම අවසානාත්මක ලෙස සිදුවිය යන්න හා අසාධාරණ ලෙස  සිදුවීය යන්න සාක්ෂි මගින් ඔප්...

 සාමාන්‍ය විවාහ ආඥා පනතේ 19(2) වැනි වගන්තිය අනුව විවාහයෙන් පසු සිදු කළ අනාචාරය ඔප්පු කිරීමෙන් දික්කසාදයක් ලබා ගත හැකිය. මෙහිදී තමන්ගේ වෛවාහක වරද මත සහන ලබා ගත නොහැකි අතර අනෙක් පාර්ශ්වයේ වෙවාහක වරද මත තම වාසියට දික්කසාද තීන්දුවක් ලබා ගැනීමට හැකියාව ඇත.  බ්ලොක් එදිරිව බ්ලොක් (42 නනිවා 79) දරන තරමක් පැරණි නඩු තීන්දුවේ දක්වා ඇති පරිදි පැමිණිලිකරු විත්තිකාරිය විසින් කරන ලදැයි කියන කිසියම් අනාචාර ක්‍රියාවක් ගැන පැමිණිල්ලේ දක්වා ඇත්නම් එම තැනැත්තා සමග පැවැති අනාචාරය පිළිබඳ සාක්ෂි ඉදිරිපත් කිරීමෙන් පමණක් අනාචාරය ඔප්පු කළ හැකිය. වෙනත් තැනැත්තකු සමග පැවැති අනාචාරයක් ඔප්පු කිරීමෙන් පැමිණිල්ල ඔප්පු නොවේ. තවද අනාචාරය නම් වරද මත දික්කසාදයක් ලබා දෙන අවස්ථාවේදී අහිංසක පාර්ශ්වය වෙත වන්දි ගෙවන මෙන් නියෝග කිරීමට අධිකරණ බලය පවුල් අධිකරණයට ඇත. මෙහිදී වන්දි සඳහා හිමිකම වෙනම නඩු නිමිත්තක් වශයෙන් ඔප්පු කිරීම අවශ්‍ය නොවෙයි. අනාචාරය ඔප්පු කිරීමෙන්ම වන්දි සඳහා හිමිකම පැන නගී. සිල්වා එදිරිව සිල්වා (27 නනිවා 289) දරන නඩුවේ දක්වා ඇති පරිදි අනාචාරයම වන්දි ප්‍රදානය සඳහා හේතුවකි. අනාචාරය ඔප්පු කිරීමට බල...